Gürol Saygı abimi anımsadığımda içimden bir sevgi seli akar.
Bedenim saygı duruşuna geçer.
Bazı insanlar vardır…
Adları manşetlerde geçmemiştir.
Gazeteler onları yazmamıştır. Televizyonlarda konuşmamışlardır.
Ama isimleri mücadele tarihine silinmeyecek harflerle yazılır.
Gürol Saygı işte öyle bir insandı.
Onu anlatmak kolay değil…
Çünkü bir insanı değil, bir duruşu anlatıyorsunuz.
Bir karakteri değil, bir ömrü…
Gürol abi…
Kelimenin tam anlamıyla bir özgürlük savaşçısıydı.
Korkusuzdu.
Yorulmazdı.
Ve en önemlisi…
Hiçbir zaman geri adım atmazdı.
*
Öğretmendi…
Zonguldak Uzunmehmet Lisesi’nde…
İngilizce anlattı, beden eğitimi öğretti,
ama aslında en çok hayatı öğretti.
Sonra İzmir Urla Lisesi’nde müdürlük yaptı.
1984-1987 yılları arasında…
Disiplinliydi…
Ama kalbi hep öğrencilerinden yanaydı.
Haksızlığa tahammülü yoktu.
Yanlışa boyun eğmezdi.
*
Sonra hayat onu başka bir mücadelenin içine çağırdı…
Silivri…
Ergenekon davaları…
İşte orada bir kez daha gösterdi kendini.
Bir gün İzmir’den 11 otobüs kaldırdık.
“Bu kadar otobüs dolar mı?” diyenler oldu.
Doldu…
Hem de hınca hınç doldu.
O gün…
Sadece otobüsler dolmadı.
Bir inanç, bir dayanışma doldu.
Ve Gürol abi…
Sadece izlemekle yetinmedi.
Bir ekip kurdu.
Adını da kendi koydu:
“Balbay’a Özgürlük Girişimi”
Sonra o grup büyüdü…
İzmir’den İstanbul’a,
oradan Türkiye’nin dört bir yanına yayıldı.
İsimsiz kahramanlar…
Ama hepsinin ortak bir adı vardı:
Yoldaşcanlar…
*
Gürol Saygı…
Bir görev adamıydı.
Unvan peşinde değildi.
Görünür olma derdi yoktu.
Ama en zor anlarda…
Hep en öndeydi.
İlerlemiş yaşına rağmen…
Silivri yollarını aşındırdı.
Bir gün…
Yıldız Kenter’i bile duruşmaya soktu.
Salon doluydu…
Ama o çözüm buldu.
Çünkü o…
“Olmaz” denilen yerde
“Olur” demeyi bilenlerdendi.
Kendi Duruşma kartını taktı Yıldız Kenter’in boynuna içeriye aldı. Sonra bir arkadaşımızın cebinde dışarıya çıkarılan kartıyla yeniden içeriye girdi.
*
Ve yanında…
Her zaman eşi Münevver Hanım vardı.
Birlikte yürüdüler bu yolu.
Birlikte direndiler.
Birlikte yaşadılar o zor günleri.
Onlar sadece eş değil…
Birbirinin yoldaşıydı.
50 yılı aşkın mutlu bir evlilik sürdüler.
*
Bugün…
Gürol Saygı’yı da,
Münevver Hanım’ı da
rahmetle, saygıyla anıyoruz.
Sözcükler yetmez…
Ama yine de söylemek gerekir:
O…
Silivri direnişinin
isimsiz kahramanlarından biriydi.
Belki adı çok yazılmadı.
Ama…
Onu tanıyan herkesin kalbine kazındı.
*
Klasiktir hep söylenir.
Bazı insanlar ölmez…
Ama ölümsüzlüğü en çok hak edenlerden biriydi.
Çünkü bıraktığı iz,
bir ömürden daha uzundur.
Gürol Saygı…
İşte o izlerden biridir.
Nurlar içinde uyu Gürol abi…
Nurlar içinde uyu Münevver abla…
Unutmayacağız.
