ŞİİR

Hayat, İşte bu! Dediğimde Ne yar vardı yanımda Ne yarın... Byn Drn..

Bu dal Taşırmı bilmem Bizi. Rüzgar kırana dek Kalırız belki... Byn Drn

Anlaşılmaz bir iniltiydi harfler, Küçük bir nidaydılar tek başlarına… Birleşir kendi aralarında Sessizliğin ölümsüzlüğünde Yazılırdılar mezar taşlarına… El ele verirdiler...

Düşüyor bak teker teker kalelerimiz,                    kaybediyoruz kazandığımız                              tüm savaşların iyi niyetlerini... Vurgun yemiş gibi tüm          sevgiler, kardeşlikler, mertlikler......

Ellerine doğmuş bebenin Yaşam suyu sızarken Boşluk yeniden bir bebe doğuruyor Beklemiyor ellerin kurusun. * Sezgilerin ötesinde Öteki zamana geçmiş...

Yanalım mı sevgili Ucu yanmış mektuplar gibi. Yarımız tutuşur, Yarımız kalır belki... byh drn

Göğsü kabarmış denizin Marmara'da; Suları ağlıyor Himalaya’ların; Kayaların kartalı Öldürüyor iki yavrusundan birini… Kıvrak değil, Bir mumya kadar ruhsuz Benliği...

Biter söz, Gülüş biter,bakış biter Dalgalardadır sıra. Her vuruş Bir hasrettir kıyıya. Bir yakarış, Bir haykırış, Bir kayboluş... Her vuruş...

Daldığımda… Anadolu'da Kasvetli, gizemli bir geceyi yaşayan Küçük bir kasabada Cadde üstü, kerpiç duvarlı bir evdeydim. Şaşkındım ve... Baştan ayağa...

Sırlarla kapatılmış Ceviz sandıkta Annelerin çeyizi solar Eski zaman kızlarının Nefesi dolar genç ciğerlerine; O günler Ah o günler Sonbaharı...