Ey göklerin suskun sahibi,Ey tufanları emreden, Ey dağlara yas tutturan güç… .
Bir zamanlar insanlar azıttı diye dünyayı sulara boğmuştun.Bir gemi, bir aile ve birkaç hayvanla baştan kurmuştun hikayeni.Şimdi neyi bekliyorsun?Artık ne tufan, ne fırtına,ne taş yağmuru, ne gökten inen bir kelam var.Sadece şeytanın kahkahası.
.Gazze’de çocuklar bombaların altında eziliyor,anneler evlatlarının cesetlerini taşırken ağlamayı unutuyor.İnsan dediğin artık neye taptığını, kimi öldürdüğünü, neden yaşadığını bilmiyor.Yeryüzü bir mezarlığa döndü, gök yüzün ölüm kusuyor. .
Zengin daha zengin, yoksul artık aç değil, çünkü açlıktan ölüyor.Birileri altınla ellerini yıkarken, birileri musluklardan çamur içiyor..
Adalet dedikleri, parası olana çalışan bir teraziden ibaret.Hak dediğimiz şey artık sadece bir “lüks tüketim ürünü”. .
Bütün bunları görüp sustuğun yetmiyormuş gibi,her zulmün yanına iliştirilen bir “ayet” var şimdi.Din artık kalpte değil,iktidarın elinde bir cop.Ticaretini yapanlar saraylarda,inanmaya çalışanlar ise kuyruklarda bekliyor. .
Ey ulu Tanrı,senin adına yalan söyleyenler yeryüzünde hüküm sürüyor.Ve sen, susuyorsun. .
Kendine peygamber değil, diktatör seçecek kadar azdı bu insanlık.Kendi halkını ezenleri “kurtarıcı” belledi.Bir ekran karşısında alkış tutuyorlar her bombaya,her infaza, her yalan habere.Medya bile şeytanın ayetlerini okuyor artık. .
Doğayı da unuttun bu arada.Ormanlar kesiliyor, dağlar deliniyor, ırmaklara beton döküyor.Ve sonra kuraklık gelmesin diye sana dualar ediyor.Sen hala cevap vermiyor,sanki o doğayı bizden satın almış gibi izliyorsun her kıyımı. .
Göç yolları mezarlık oldu.Bir kadın, sırtında bebeğiyle bir sınırda ölü bulundu geçen hafta.Adı bile yoktu.Ama senin adına inşa edilen saraylarınaltın musluklarında onun gözyaşı akıyor şimdi..
Ey adaletin simgesi olduğunu söyleyen ulu Tanrı,Hangi kitabın sayfalarında uyuyorsun?Yoksa bu devranı izleyip,yeniden bir tufana değer mi değmez mi diye mi tartıyorsun? .
Bir zamanlar insanlığa ateş getiren Prometheus cezalandırıldı.Şimdi ateş topu şehirleri yok ediyor ama hiçbir tanrı zincir vurmuyor zalime.Bir zamanlar bir deniz yarıldı özgürlük için,şimdi denizler cesetlerle dolu. .
Soruyorum sana,sen mi değiştin?Biz mi artık “azma” sınırını aştık? ,
Ey Ulu Tanrı,eğer hala oradaysan…Bir işaret ver.Bir taş çatlasın.Bir yıldız sarsılsın.Bir deniz yarılsın.Yoksa biz seni çoktan kendi suretimize mi benzettik?Ya da cehennemini yeryüzüne mi indirdin?Bir ses ver.
