İsmail abim benim için, düşüncelerine önem vermem gereken bilge bir insandı.
“Bir insan öldüğünde kaybeden geride kalanlar değil, ölendir. Geride kalanlar yaşamına devam eder, olan ölene olur” Demişti.
İlk kez abimle farklı düşünmeme rağmen, bunu ona söylemedim.
Abimin sadece ölen ile empati yapması onun bu konuda yanılmasına neden olmuştu.
Ancak! Bu düşüncenin doğru olmaması geride kalanların çektiği acııyla kıyaslanmamalı. Çünkü konu ölenin mi geride kalanın mı acı çektiğiyle alakalı değil. Konu doğrudan ölümün nasıl algılandığıyla alakalı.
İnsan öldüğü an itibarıyla hiç bir duyguya sahip olmayacağı için, geride kimin kaldığını ve ne kadar süreyle ne yaşayacağının da ölen kişi için bir anlamı olmaz.
Geride kalanlar çeşitli ritüellerle -mevlit,40 anması, mermer mezarlık yapımı vb- Kendi üstlerine düşeni yaparak öleni mutlu ettiklerine inanırlar.
Oysa bu ritüellerin en fazla yüz yıl sonra bir anlamı olmayacak; Öleni de ritüel yapanları da kimse hatırlamayacak.
Bu konuyu yazma nedenim Fuat abim oldu. Kaynanası ölmüştü, ben de yengeme taziye telefonu açtım. Öğrendim ki bir buçuk yıl kadar önce ablam da ölmüş.
Yalan söyleyecek değilim, acılara boğulmadım! İsmail abimin ölümünden sonra hiç bir ölüm beni harap edemiyor.
Fuat abim telefonda açık kalp ameliyatı olacağını söylerken, ağlamaklı bir ses tonuyla “Herkes öldü” Demişti..
Bu “Herkes” Sözü benim için anahtar kelime idi. Fuat abim ilk ailemizdeki “Herkes” in ölmüş olması nedeniyle ameliyatta ölmekten korkuyordu.
Sizlere doğrusunu söyleyeceğim!
Abimin ağlamaklı ses tonuna gülmemek için kendimi zor tuttum.
Eğer “Herkes” Ölmemiş olsa abim ölümden böyle korkmazdı.
Ölüm dediğin şey bence sadece insanın kendisinin ölmesi değil; Çevresindeki dostları, arkadaşları ve yakınlarının da ölmesi demekti.
“Herkes” in öldüğü ve bu insanların ölürken seninle ortak yaşadıkları anıları da yanlarında götürmesi, bir bakıma geride kalanların da ölmesi anlamına gelmez mi?
Yoksa “Yetmişinde ağaç dik” Muhabbetine siz de mi inanıyorsunuz?.
Bence zamanı geldiğinde gitmek! Gitmelerin güzelidir.
Ölümden korkarak yaşayacaksam “üstü kalsın”..!
Pepe Mujica basına öleceğini ne güzel anlatıyor
“Dinlenmek savaşçıların da hakkıdır”….
