Sen günsün, güneren
Ben de gece.
Işıyorsun pür aydın, benzersin güneşe,
Ay da ben.
Besliyor beni, büyütüyor ulu ışığın
Kaybolurdum çoktan, olmasaydı sevgin.
Dağsın sen
Ben de bulut.
Dolaşıyorsun sen gökyüzünü,
Ben de tırmanıyorum varılmaz doruklarına .
Denizsin sen,
Ben de yitik balık.
Yayılıyorsun uçsuz ufuklarına görkemli bir hayatın,
Hayıflanıyorum şimdi ihsanlarının ardından
Ve mutluyum da, yaşıyorum hâlâ.
Özgür Metin Demirel
