Şair Ayten Mutlu‘ya
Yitirmediğin umutla,
gülüşünün gölgesinde
eriyor bütün acılar.
.
Kırlarda,
sokaklarda
bakışın değdiği her can
büyüleniyor.
.
Orgda,
bağlamada
dudaklarından dökülen sözcükler
şarkıya dönüşüyor.
.
Bir yanında ıssız bir kıyı gibi
yalnızlık,
öbür yanında gurur;
oysa içinde kırılmadan yanan
mutluluğun ışığı var.
Biliyor musun?
.
ve çatıları buz sarsa da
kalemin umutla
nakış nakış şiir örüyor.
Yüreğinden yükselen isyan,
gözlerinde bir ışıltı.
Mutluluğa açılan kapı,
birlikte üretmenin sevinci,
sevgiliye yazılan her mektup,
her şiir
umut değil mi?
.
Çocuklara meyve dağıtır gibi
sepet sepet umut,
sevgi, biraz da sihir sundun.
Şiirinde, gözlerinde akan ışık—
umut.
Biliyor musun?
.
02.05.2026
Molla Demirel
