Kalem tutmuyor sensiz parmaklarım
Depremde yıkılmış binalar gibi dilimde sözcükler
Dokunamadığım dudaklarını
Okşayamadığım saçlarını özlüyorum.
Senin gözlerinden akan ışık olmayınca
Üşüyor kemiklerim
Ve rüzgâra kapılmış yaprak gibiyim sensiz
Sen uzaklaştıkça kısalıyor ömrüm…
.
Bunun bir sosyalistin sonbaharda yazdığı
Son aşk şiiri olduğunu kimse anlamamalı
Muhteşem bir gül ağacı gibi
Yazdığım aşk, çocuk ve barış şiirleri
yükselmeli ardımdan…
15.11.2023
Molla Demirel
