Ailenin dokuzuncu çocuğu olan kızılderili küçük çocuk, isimlerinin nasıl koyulduğunu merak edip, babası Oturan Boğa’ya; “Neden bana bu ismi verdiniz?”...

Orada, Sessizliğin içinde Yaşamlar, Narin çiçekler, Ve rüyalar içinde doğdu şarkılarım. Orada, Nereye baksan Güven Ve sağduyu, Bak, Haklıymışsın. Güzellikler...

Akşam pencereden bakıyorum. Parlıyor, deniz feneri limanda. . İlk o görünür denizde. Fırtınadayken gemiler. . Işık hızıyla döner ekseni etrafında....

Çöktüğünde karanlığın gece Ve çeker seni sırrına eski fener Loş bir ışık görürsün sonra, Ve sana yardım etmez Sokakların fısıltısı...

İnandım, sürdüm, bekledim, yaptım, Uzak durdum uzun süre denizden. Yolumu bulduğumu sanıyordum sonunda. İskeleye gitmekti benim planım. Yaklaşmak istiyordum ona. ...

Oh, ne kadar güzel günün doğuşu Parlayan ışığı görmek için. Bir kuş gibi uçacağım, Ve sonra olacakları düşünmeyi unut.  ....

Yavaşça akar zaman yıldızların arasında Bir gün veda edeceksin. Kaybolacaksın, pırıl pırıl eriyip gideceksin, gideceksin Ve unutuyorum yüzünü. . Yanmış...